Groby Napoleona – powieść Zofii Romanowiczowej; wydana jesienią 1972 roku, w Londynie nakładem Polskiej Fundacji Kulturalnej. Okładkę zaprojektował Władysław Szomański. Zgodnie z zamieszczonym pod tekstem podpisem autorki, utwór pisany był w Paryżu i Jours w latach 1970–1972.
O powieści Akcja powieści rozgrywa się w ciągu jednej nocy, kilkanaście lat po zakończeniu II wojny światowej, w trakcie której bohaterka dokonuje rozrachunku z własnym życiem. Przedstawione wydarzenia rozgrywają się jednak na dwóch płaszczyznach czasoprzestrzennych: w teraźniejszości – obejmującej okoliczności oczekiwania przez Wandę na powrót córki, Mony; oraz w przeszłości, to jest we wspominanym pobycie w obozie koncentracyjnym i życiu po ucieczce z niego, na które złożyło się pasmo kolejnych nieszczęść, dotykających bohaterkę – gwałt, emigracja, nieudane związki, śmierć partnera. „Matka czeka na córkę spóźniającą się z podróży za granicę. W ciągu tych dwóch godzin oczekiwania, a raczej w ciągu jednej nocy, której zamknięciem – wyzwoleniem lub klęską – ma być godzina 9 rano, czekająca matka przeżywa swoje życie, swoje macierzyństwo, małżeństwo, miłości. [...] Jest to jedna niekończąca się analiza samej siebie”..