W bitwie pod Coronelem została ona unicestwiona przez Niemiecką Eskadrę Wschodnioazjatycką, która z kolei miesiąc późnej sama została zniszczona w bitwie koło Falklandów, do czego w znacznym stopniu przyczyniło się zużycie amunicji podczas bombardowania Papeete.

Tło Wiadomość o rozpoczęciu wojny dotarła do wiceadmirała Maximiliana von Spee, dowódcy Niemieckiej Eskadry Wschodnioazjatyckiej, w momencie gdy znajdował się ze swoimi okrętami na Ponape. Zdecydował się on skoncentrować większość swojej eskadry w pobliżu wyspy Pagan na Marianach, a następnie wypłynął na Pacyfik razem ze swoimi krążownikami pancernymi typu Scharnhorst SMS „Scharnhorst” i SMS „Gneisenau”, krążownikiem lekkim typu Königsberg SMS „Nürnberg”, krążownikiem pomocniczym SMS „Titania” i kilkoma węglowcami. „Nürnberg” i „Titania” zostały wysłane w pobliże Hawajów by zebrać informacje wywiadowcze i zniszczyć stację telegraficzną na wyspie Fanning. Spee natomiast, dowiedziawszy się o zajęciu Samoa Niemieckiego przez aliantów, skierował się razem ze swoimi krążownikami pancernymi w tamten rejon, licząc na nawiązanie kontaktu z siłami nieprzyjaciela.