Jednak internowanie niemieckich kupców spowodowało drastyczny spadek cen kopry, ponieważ to właśnie im lokalni dostawcy sprzedali większość swoich wyrobów. 18 dni później po wyspie rozeszły się pogłoski, że niedługo rozpocznie się kolejny niemiecki ostrzał, co wywołało ogólny niepokój wśród jej mieszkańców.
Po opuszczeniu Tahiti „Scharnhost” i „Gneisenau” spotkały się z „Nürnbergiem” i „Titanią” na Nuku Hiva. Załogi krążowników uzupełniły zapasy i zeszły na ląd, a następnie okręty wyruszyły na Wyspę Wielkanocną, gdzie miały połączyć się z resztą eskadry. Pomimo zniszczeń wyrządzonych w porcie i w mieście, Niemcom nie udało się osiągnąć najważniejszego celu, to znaczy przejąć francuskich zapasów węgla. Na dodatek brytyjska Admiralicja otrzymała dane o pozycji i kierunku rejsu niemieckiej eskadry i przekazała je wiceadmirałowi Christopherowi Cradockowi, który parę tygodni później starł się ze Spee pod Coronelem. Nie do zastąpienia były dziesiątki pocisków wystrzelonych przez krążowniki podczas bombardowania. Uszczuplenie zapasu amunicji przyczyniło się do klęski Niemieckiej Eskadry Wschodnioazjatyckiej w bitwie koło Falklandów na początku grudnia. Destremau otrzymał naganę od swoich niedoinformowanych przełożonych za nieudolną obronę miasta i utratę „Zélée”.