3, Warszawa 2007, s. 587.. Nazywano ich „Benjamistami”. Niemojowscy stali na stanowisku, że dostosowanie koncepcji Constanta do realiów Królestwa Polskiego pozwoli na osłabienie pozycji cara rosyjskiego jako króla polskiego i przejęcie wpływu na rządy przez polskie środowiska polityczne. Realizacja tych zamierzeń nie powiodła się (w związku z czym „kaliszanie” byli krytykowani za doktrynerstwo). W efekcie w późniejszym czasie większą wagę przywiązywano na ziemiach polskich do aspektu ekonomicznego i społecznego liberalizmu, niż politycznegoR.R. Ludwikowski, Historia polskiej myśli politycznej, Warszawa 2012, s. 75–77..
Rozwinął się również liberalizm w formie antyklerykalnego wolterianizmu, którego głównym przedstawicielem był Stanisław Kostka Potocki. To on wprowadził do obiegu słowo ciemnogród. Jemu również przypisuje się autorstwo pierwszej publikacji polskojęzycznej na temat liberalizmu.
Do liberalizmu nawiązywano także w Rzeczypospolitej Krakowskiej, gdzie kierunek ten reprezentował Walenty Litwiński.
W czasie powstania listopadowego działacze Towarzystwa Patriotycznego (Adam Gurowski, Jan Czyński, Jan Nepomucen Janowski) reprezentowali liberalizm radykalnyJ. Bartyzel, W gąszczu liberalizmów. Próba periodyzacji i klasyfikacji, wyd. 2 posz., Lublin 2012, s.