w 37 dniu życia osiąga około 5 centymetrów. Nicienie rosną szybciej i osiągają większe rozmiary u większych żywicieli. W ciałach większych owadów jest również więcej samic nicienia. Nicień jest nadal młodym osobnikiem, gdy wyłania się z owada-żywiciela i kończy swój rozwój w glebie. Owad umiera, gdy nicień opuszcza jego ciało, lub przed tym. Dorosły nicień nie żeruje.
Zachowanie M. nigrescens wykazuje dodatnią fototaksję; kiedy wyczuwa światło, zbliża się do niego. Inne nicienie posiadające oczy wykazują ujemną fototaksję – oddalają się od światła. Młode M. nigrescens również wykazują słabą ujemną fototaksję, zanim rozwinie się ich oko. Wrażliwość na światło może być powodem dla którego młode ukrywają się w glebie, a samice wychodzą na powierzchnię w celu złożenia jaj.
Nicienie również poruszają się w wyjątkowy sposób. Przednia końcówka ciała zawierająca oko kołysze się poziomo i pionowo, podczas gdy obszar „szyi” tuż za nim wygina się powoli. Jest to najwyraźniej zachowanie skanujące, dzięki któremu nicień wyczuwa światło i określa kierunek, z którego ono pada. Zamiast falować, jak zwykle robią to nicienie, gatunek ten porusza się swoim ciałem jako kilka niezależnych sekcji, odpychając się jednymi sekcjami, a inne podwijając w górę. Czołga się również po swojej brzusznej powierzchni, jak wąż, a nie na boku jak typowy nicień. Przypisy
Kategoria:Adenophorea