Zygmunt Teodor Jan Boglewski, ps. „Jelitczyk”, (ur. 1 kwietnia 1897 w Kielcach, zm. 15 lipca 1943 w Murnau am Staffelsee) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego i Marii z domu Szymańskiej. Uczeń gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. Od 16 sierpnia 1915 w składzie Legionów Polskich, zwolniony w grudniu w celu ukończenia gimnazjum. Należał do POW w Częstochowie, gdzie pełnił m.in. funkcję dowódcy plutonu. Następnie w składzie 1 kompanii 5 pułku piechoty Legionów do momentu kryzysu przysięgowego w 1917. Zdecydował się na dalszą służbę w Polskiej Sile Zbrojnej. Od 1 lutego do 18 lipca 1918 był uczniem klasy „B” w Szkole Podchorążych w Ostrowi. W stopniu podporucznika służył w 9 pułku piechoty podczas trwającej wojny polsko–bolszewickiej.
1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 279. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 17 grudnia 1931 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 39. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został przeniesiony z 9 pp Leg. do 52 pułku piechoty w Złoczowie na stanowisko dowódcy I batalionu. Z dniem 29 lutego 1936 został przeniesiony w stan spoczynku.