Franciszek Błociszewski (zm. 1781) – dziedzic Błociszewa, starosta grójecki, podwojewodzi poznańskiA. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 290., chorąży żytomierski, syn Łukasza i Anny Śmigielskiej. Z żoną Wiktorią Drzewicką, za konsensem królewskim z dnia 13 VII 1748 r., scedował starostwo grójeckie i wójtostwo w Grójcu Franciszkowi Załuskiemu. Zmarł 19 IX 1781
Ignacy Błociszewski (1728–1768) – dziedzic dóbr Witów i Konarzew w woj. łęczyckim, pokojowiec i podkomorzy króla Augusta III. Był synem Franciszka Błociszewskiego i Wiktorii Drzewickiej. Ożenił się z Katarzyną Szpotańską. Umarł bezpotomnie dnia 16 V 1768 roku i pochowany został u Franciszkanów w Śremie.
Tadeusz Błociszewski (zm. 1807) – dziedzic dóbr Witów i Konarzew, generał major wojsk koronnych (1766–1790), poseł na Sejm Czteroletni, kawaler Orderu św. Stanisława. Był synem Franciszka Błociszewskiego i Wiktorii Drzewickiej.
Stanisław Leonard Błociszewski (ur. 1795) – major wojsk polskich, syn Tadeusza, służył w armii Księstwa Warszawskiego (1812–1814). W roku 1831 uczestniczył i współorganizował powstanie na terenie ziemi łęczyckiej.