Historia Badania izotopowe wykazały, że jezioro od dawna ma stałą pokrywę lodową. Ponadto badania przeprowadzone podczas australijskiego lata potwierdzają jednorodną charakterystykę jeziora, z konwekcją termiczną jako przyczyną jego hydrogeochemicznego i izotropowego charakteru. Jest uzupełniany stale w procesie podwodnego topnienia lodu sąsiedniego lodowca. Stwierdzono również, że jezioro istniało w okresie holocenu, kiedy wyszło ze stawu ze stopioną wodą.
Badania jeziora Untersee ujawniły, że istnieje kilka dużych głazów, które tworzą tamę. Badania geodezyjne przeprowadzone w dwóch sezonach letnich wykazały, że głazy poruszają się z rocznym tempem 1,1–3,9 m. Czas przebywania głazów szacuje się na 500 lat. Pływające głazy o średnicy kilku metrów wyewoluowały w wyniku osadów gruzowych z interakcji proglacjalnych, masowego wyniszczania wzgórz otaczających jezioro oraz wypierania lodu lodowcowego przez lód jeziora.
Jezioro zostało odkryte przez Niemiecką Ekspedycję Antarktyczną w latach 1938–1939. Następnie kilka wypraw badało cechy jeziora. Pierwsze badania rekonesansowe jeziora przeprowadzili N. G. Kosenko i D. D. Kolobov na początku 1969, następnie rosyjscy i niemieccy naukowcy – W. D. Hermichen i in. (1985), E. Kaup i in. (1988) oraz A. Loopmann i in.