Podczas trwających do marca 1882 roku operacji zadaniem okrętów było ostrzeliwanie powstańczych pozycji.
W 1887 roku okręt wziął udział w manewrach floty, podczas których stał się celem próbnego nocnego ataku torpedowców, akurat w czasie, gdy na jego pokładzie przebywał sam arcyksiążę Albrecht. W czerwcu i lipcu 1889 roku Erzherzog Albrecht był okrętem flagowym podczas ćwiczeń floty, w których brały udział również „Custoza”, „Tegetthoff”, „Kaiser Max”, „Prinz Eugen” i „Don Juan d'Austria”. Pancernik pozostał w służbie do 1908 roku, kiedy to został przekształcony na pływający magazyn dla szkoły artylerii morskiej, a jego nazwę zmieniono na „Feuerspeier”. W czasie I wojny światowej, w październiku 1915 roku, zmieniono przeznaczenie okrętu na pływające baraki dla niemieckich załóg okrętów podwodnych operujących na Adriatyku. Po klęsce państw centralnych „Feuerspeier” został przekazany Włochom jako pryz w ramach postanowień traktatu w Saint-Germain-en-Laye. Przemianowany na „Buottafuoco”, służył w Regia Marina jako hulk, przetrwał II wojnę światową i ostatecznie został rozebrany w 1950 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie okręty pancerne Kategoria:Okręty zbudowane w Stabilimento Tecnico Triestino