Wątki mądrościowe Część jedenasta to wezwanie do faraona by przywrócił poprzedni porządek. Jest ona mocno uszkodzona, jednak odwołuje się do przeszłych zasług elit. Ipuwer wzywa do kultywowania dawnych zwyczajów. W części dwunastej Ipuwer skarży się na Boga-Stwórcę, który dopuszcza zło na świecie. Pyta w niej, po co stworzył ludzi, jeśli dobrzy nie mają być odróżniani od złych. Część trzynasta to z kolei skarga na faraona. Również ona jest mocno uszkodzona. Mędrzec obarcza faraona współodpowiedzialnością za przestępczość i chaos w kraju. Stawia mu podobne zarzuty jak Bogu-Stwórcy, przy czym większą ufnością w moc odnowy tradycyjnego porządku przejawia wobec władcy niż wobec Boga-Stwórcy.
Część czternasta to afirmacja życia. Ipuwer wychwala poprzednie życie, handel i dawny porządek społeczny. Życie zgodne z konserwatywnymi wartościami ma prowadzić do dobrobytu. Jest to przeciwstawnie chaosowi tradycyjnych wartości.
Część piętnasta to odpowiedź faraona. Fragment ten jest bardzo słabo zachowany. Wydaje się, że faraon za chaos obwinia poddanych, a także podkreśla