Edward Frankiewicz OFM.
W czasie wojny seminarium nie funkcjonowało, lecz niektórzy alumni kontynuowali swoje studia we Wrocławiu i w innych ośrodkach europejskich. Po wojnie na skutek braków personalnych podjęto próbę zorganizowania wspólnego studium wraz z prowincją św. Jadwigi we Wrocławiu. Jednakże już w 1948 r. zdecydowano o reaktywowaniu własnego studium i jeszcze tego samego roku przeniesiono braci alumnów z Wrocławia do Wronek. Od nowego roku akademickiego 1949/50 studium teologii umieszczono w Panewnikach a filozofii w Opolu.
W okresie powojennym całością studiów kierowali kolejno: o. Edward Frankiewicz, o Chryzostom Kurek i o. Damascen Janosz, nazywani prefektami studium. Taki stan trwał do 1970 r., kiedy to zdecydowano o połączeniu obu ośrodków w jedną całość z siedzibą w Katowicach-Panewnikach. Od tej pory nadano całemu studium urzędową nazwę: "Wyższe Seminarium Duchowne" a jego kierownik nosił nazwę rektora seminarium. Na stanowiska wykładowców poszczególnych dyscyplin powoływani byli wykładowcy zarówno zakonni, diecezjalni jak i osoby świeckie, spełniający wymogi prawa kanonicznego.