Kontynuował pracę w kancelarii Pieńczykowskiego (który zginął w KatyniuS. Mikke, Adwokaci – ofiary Katynia, „Palestra”, 48, 2003, nr 3–4 (543–544), s. 15.) pod patronatem Lucjana Łopuszyńskiego (zginął w Auschwitz-BirkenauJ. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940–1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 254.), potem Jerzego Bierońskiego i Tadeusza Kieliszczyka. Egzamin adwokacki i ślubowanie składał przed dziekanem Tajnej Rady Adwokackiej – Bohdanem Suligowskim i Witoldem Bayerem. Po egzaminie przed dziekanem okupacyjnym został adwokatem w Warszawie.
Od 20 marca 1940 był członkiem ZWZ, a następnie do kwietnia 1944 w AK. Między lutym a kwietniem 1941 był przetrzymywany na Pawiaku po aresztowaniu przez gestapo. Należał do NSZ i Organizacji Polskiej. W 1945 został członkiem sztabu Okręgu Warszawskiego NSZW.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934–1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, Warszawa 2011, s. 128, przypis nr 114..
Po wojnie był więziony (1945–1949). Po zatarciu skazania w 1956 został ponownie adwokatem.
W 1976 sprzeciwił się zmianom w Konstytucji PRL. Na emeryturze od 1978. Był członkiem m.in. ZBOWiD, FJNE. Muszalski, Adw. Jan Sebastian Sędek, „Palestra”, 27, 1983, nr 11 (311), s.