thumb|Grób mjr. Jana Radolińskiego na Starych Powązkach.
Jan Wojciech Maksymilian Radoliński (ur. 24 czerwca 1897 w Warszawie, zm. 20 lutego 1942) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Marii z domu Loegler. Do szkół uczęszczał w Warszawie, gdzie w 1914 ukończył siedmioklasową szkołę realną i zdał maturę. Służył w armii rosyjskiej, do której został wcielony 24 sierpnia 1914. W toku walk I wojny światowej był 3-krotnie ranny (dwukrotnie pod Baranowiczami i raz na Wileńszczyźnie). W armii carskiej służył do dnia 26 października 1917, awansując do stopnia podkapitana. Działał w Związku Wojskowych Polaków w Rosji. Do 25 maja 1918 jako ranny leczył się w moskiewskim szpitalu. Po wyleczeniu wstąpił do polskich oddziałów na Murmaniu (Samodzielny Oddział Murmański w 5 Dywizji Strzelców Syberyjskich). W dniu 2 lipca 1918 został przez gen. Józefa Hallera przemianowany na stopień kapitanaWBH, sygn. I.482.1-78 VM, s. 4.. Pod koniec grudnia 1918 w randze kapitana dowodził plutonem karabinów maszynowych w tychże oddziałach (potem został dowódcą kompanii karabinów maszynowych), a w styczniu 1919 objął stanowisko zastępcy dowódcy oddziału.