Z dniem 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego Oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko szefa sztabu (pozostawał w tym czasie oficerem nadetatowym 15 pułku piechoty). Z dniem 10 listopada tego roku został odkomenderowany do Oddziału IV Sztabu Generalnego na stanowisko komisarza transportowego – na okres 5 miesięcy. Po powrocie z odkomenderowania (z dniem 15 kwietnia 1925) ponownie objął funkcję szefa sztabu 1 DP Legionów.
Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Stanisława Wojciechowskiego wydanym 1 grudnia 1924 nadano mu rangę majora ze starszeństwem od dnia 15 sierpnia 1924 i 72. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Prezes Rady Ministrów Władysław Grabski zarządzeniem z 4 marca 1925 odznaczył majora S.G. Jana Radolińskiego (z 15 pułku piechoty) Srebrnym Krzyżem Zasługi nr 267 – za „szczególne zasługi położone w dziedzinie organizacji i administracji armji Rzeczypospolitej Polskiej”, co ogłoszono w Monitorze Polskim z 17 marca 1925.