Na odcinek Dywizji Ochotniczej maszerowała 166 Brygada Strzelców, a na odcinek Dywizji Górskiej 168 BS. Równocześnie przeciwnik podciągał w kierunku Grodna odwód frontu – 2 Dywizję Strzelecką z rejonu Żyrmun. Do dyspozycji stał też w Wasiliszkach odwód armii – 21 Dywizja Strzelców. Polska 22 Dywizja Ochotnicza odpierała w tym dniu ataki 17. i 18 Brygady Strzelców, kierowane na Nowy Dwór i Rohaczew. O wiele trudniejszą sytuację miała Dywizja Górska. Nieprzyjaciel zajął nocnym atakiem Czuprynowo i dążył do oskrzydlenia Kuźnicy. Podhalanom udało się obronić w całości linię kolejową. Odparto też ataki 168 Brygady Strzelców na Długosielce. Wieczorem nastąpił sowiecki koncentryczny atak na Kuźnicę. Po kilkugodzinnej walce został on odparty, a ten ważny węzeł kolejowy utrzymany.
23 września polskie dywizje przeszły do działań zaczepnych. Dywizja Górska uderzyła na przeprawy pod Komotowem, a Dywizja Ochotnicza sforsowała Niemen pod Ballą i oskrzydlała Grodno od północy. Działająca na jej lewym skrzydle grupa mjr. Bernarda Monda w składzie: 205 pułk piechoty, dywizjon strzelców kresowych ppor. Kruka-Strzeleckiego, dywizjon strzelców kresowych rtm. Łozińskiego i kompania saperów, w nocy z 23 na 24 września uchwyciła uszkodzony przez Litwinów most pod Hożą, a saperzy rozpoczęli jego naprawę.