Jednakże do końca wiersza, on deklaruje W Panu, Którego przyjaciele nazwali w końcu Miłością obrazy i miłość do przyjaciół nigdy nie umierają. Ta pogłoska o miejscu, by istniała Sodoma niech będzie błogosławiona W oczach Pana.
Chociaż Duncan był zawsze świadomy politycznych konsekwencji bycia otwarcie homoseksualistą, to i tak współżył z innym mężczyznami, jakby na przekór ewentualnym konsekwencjom. Within All Daily Love napisał, „jestem innym światowym snem albo innością przebudzoną, w której jestem człowiekiem śpiącym” (w listach 1958).
W poezji miłosnej Duncana, jest stałe wzajemne oddziaływanie „On” – Pan Miłości, idealny kochanek i „ty” – faktyczny kochanek, domowy towarzysz. Temat miłości oddziałuje na inne wątki. Można odnieść wrażenie, że jakaś próba oddzielenia homoseksualnychi wierszy od nie homoseksualnych jest farsą.
Na przykład w ostatniej książce Duncana, Ground Work II: In the Dark (1987), nie wspomina homoseksualizmu bezpośrednio, ale miłość, seksualność i „inność”, zwrócona do „Ciebie” krąży przez te wiersze, znosząc cierpliwie ich znaczenie, które Duncan ostrożnie zasugerował.