Wskutek tej argumentacji Taizu ostatecznie przyjął strategię „Wpierw Południe, Potem Północ”, zakładającą uprzedni podbój bogatego, lecz słabszego militarnie Południa, którego zasoby miały wzmocnić Songów przed ostateczną konfrontacją z groźniejszym przeciwnikiem, jakim byli północni koczownicy.
thumb|Bażant i wróble pomiędzy skałami i krzewami. Obraz Huang Jucaia (933–993), nadwornego malarza Taizu. Huang Jucai i jego ojciec Huang Quan są uważani za twórców najbardziej wpływowej szkoły malowania ptaków i kwiatów w epoce Song. Wiszący zwój, tusz i farby na jedwabiu. Zbiory Narodowego Muzeum Pałacowego w Tajpej Taizu najpierw zaatakował najmniejsze z południowych królestw, położone w środkowym biegu Jangcy Jingnan i hunańskie Chu. W 962 zmarł założyciel królestwa Chu i jego jedenastoletni syn i następca stanął w obliczu rewolty jednego ze swoich generałów i w tej sytuacji wezwał na pomoc siły Songów. Wojska Taizu przemaszerowały przez Jingnan, zmuszając jego przerażonego władcę do poddania się, i pomimo tego że w międzyczasie bunt w Chu został stłumiony wkroczyły na jego terytorium i zajęły stolicę Tanzhou (dzis. Changsha).