Lida Skotnicówna (ur. 23 września 1913 w Zakopanem, zm. 6 października 1929 w Tatrach) – polska taterniczka.
Życiorys Była córką Marii Skotnicowej, czeskiej pisarki z Zaolzia, i rzeźbiarza Józefa Skotnicy. Lida miała starszą siostrę Marzenę i młodszego brata Jerzego. Matka wcześnie owdowiała.
Lida Skotnicówna była uczennicą Wydziału Rzeźby Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, gdzie wcześniej wykładał jej ojciec. Odziedziczyła po nim talent malarski.
Choć góry znała od dzieciństwa, jej zorganizowana aktywność taternicka zaczęła się w 1928. W marcu 1928 odebrała legitymację Polskiego Związku Narciarskiego na nazwisko Ludmiła Skotnicówna. Była najmłodszą taterniczką, która przeszła wiele trudnych dróg. Związała się z Wiesławem Stanisławskim. Wspinając się z nim w parze, osiągnęła sukcesy we wspinaczce i w latach 1927–1929 wyprzedziła w dokonaniach siostrę Marzenę, co ta sama przyznawała. Lida Skotnicówna wspinała się też w towarzystwie Bronisława Czecha. Pierwsze duże przejścia zrobiła w 1928, m.in. pierwsze przejście północnej ściany Żabiego Konia (z Czechem). W 1929 dokonała m.in.