Zorganizował ucieczkę Wolfa (Władysława) Berlińskiego z Pawiaka. Praca w laboratorium policji kryminalnej pozwalała Bukowińskiemu zapewniać Żydom fałszywe dokumenty i uprzedzać przed donosami. Łącznie wraz z żoną udzielił pomocy 22 Żydom, m.in. czteroosobowej rodzinie Borensztajnów, małżeństwu Berlińskim, rodzinie Rokmanów, Strosbergów i innym. Ukrywający się doczekali wyzwolenia przez wojska sowieckie. Pięcioro z ocalałych, uratowanych przez Bukowińskiego Żydów wystosowało w 1947 r. list do Zarządu Gminy Żydowskiej wnosząc o „odznaczenie go na polu walki w obronie istnień ludzkich” oraz otoczenie go opieką „by z tytułu pracy w policji kryminalnej podczas okupacji niemieckiej nie miał żadnych przykrych konsekwencji”. Rodzina Bukowińskich pozostała w kontakcie z wieloma ocalonymi przez nich Żydami, również odwiedzając ich poza granicami kraju, m.in. w Montrealu i Izraelu.
W 1963 r. Leon Bukowiński wraz z żoną Jadwigą Bukowińską zostali odznaczeni medalami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Na głazie przy parafii Najczystszego Serca Maryi w Warszawie przy ulicy Chłopickiego znajduje się tablica poświęcona pamięci małżeństwa Bukowińskich. Syn Bukowińskich, Tadeusz, został działaczem Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.