Jednocześnie północna grupa uderzeniowa, skoncentrowana na lewym skrzydle 2 Armii, miała szybkim marszem przeciąć skrawek terytorium litewskiego i wyjść na głębokie tyły oddziałów Armii Czerwonej, zaangażowanych w bój o Grodno i Wołkowysk.

Walki pod Lidą W toku przygotowań do bitwy nad Niemnem Naczelny Wódz marsz. Józef Piłsudski nakazał wydzielić z 2 Armii gen. Edwarda Rydza-Śmigłego północną grupę uderzeniową. W jej skład weszły: 1 Dywizja Piechoty Legionów gen. Dęba-Biernackiego, 1 Dywizja Litewsko-Białoruska gen. Jana Rządkowskiego, 2 Brygada Jazdy gen. Zdzisława Kosteckiego i 4 Brygada Jazdy płk. Adama Nieniewskiego. W sumie Grupa liczyła około 15 500 żołnierzy i 90 dział. Po uchwyceniu przepraw na Niemnie w Druskienikach i ześrodkowaniu wojsk w rejonie Bastuny – Marcińkańce, w razie pomyślnego przebiegu natarcia wojsk gen. Rydza-Śmigłego na Grodno, miała ona maszerować na Lidę, z zadaniem odcięcia odwrotu 3 Armii Władimira Łazariewicza.