Upamiętnienie:LIDA 16·IV·1919 28·IX·1920
Bilans walk Bitwa pod Lidą zakończyła się zwycięstwem 1 Dywizji Piechoty Legionów. Nie zdołano jednak zniszczyć sowieckiej 3 Armii. Opóźnienie marszu na Lidę spowodowało, że tylko część grupy uderzeniowej zdołała dotrzeć pod miasto przed wojskami Łazariewicza. 1 Dywizja Piechoty Legionów i 4 Brygada Jazdy nie była w stanie zamknąć tak rozległego terenu. Bitwa o Lidę bardzo osłabiła jednak 3 Armię i nie była już ona w stanie stawić większego oporu nacierającym wojskom polskim. Jej klęska odsłoniła tyły sowieckich 15. i 16 Armii, zmuszając dowódcę Frontu Zachodniego Michiła Tuchaczewskiego do przyspieszenia odwrotu.
W bitwie o Lidę Polacy stracili 70 poległych, około 300 rannych i zaginionych. Do niewoli wzięto około 10000 jeńców, 40 dział, 67 ckm-ów, 2350 wozów taborowych ze sprzętem i zapasami, samochód i 2 motocykle. Komunikaty prasowe Sztabu Generalnego z 27 i 29 września 1920 donosiły:
Bohaterskie walki polskich wojsk pod Lidą w kwietniu 1919 roku i we wrześniu 1920 roku zostały upamiętnione na jednej z tablic Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem: LIDA 16·IV·1919 28·IX·1920. Jednym z bohaterów tej bitwy był Tadeusz Kobylański.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Historia Lidy