Występują zęby lemieszowe, a także torba lęgowa na plecach.
Zasięg występowania i siedlisko Występuje w Kordylierze Nadbrzeżnej w Wenezueli na wysokościach bezwzględnych 890–2060 m n.p.m., gdzie zasiedla wilgotne lasy tropikalne nizinne i górskie, w tym lasy mgliste. G. ovifera spotykana jest głównie nocą na gałęziach krzaków i drzew. Za dnia widuje się osobniki zasiedlające rośliny bromeliowate.
Rozmnażanie i rozwój Nawołujące płazy spotykane były od 7 stycznia do 8 marca, samice noszące jaja od 28 marca do 22 maja, a narodziny młodych G. ovifera przypadają na okres od 11 maja do 3 czerwca. Podczas ampleksusu samica podnosi tylną część ciała do góry poprzez wyprostowanie tylnych kończyn. Jaja są następnie składane i za pomocą grawitacji spływają do torby, bez udziału samca. Występuje rozwój bezpośredni – z jaj wylęgają się młode żabki, które torbę opuszczają metodą „głowa najpierw”.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN rzekotka wylęgarka od 2020 roku klasyfikowana jest jako gatunek narażony (VU, );