Północny akwen o przeciętnej głębokości 4–8 m, z mieliznami, licznymi półwyspami oraz trzema wyspami. Największa z nich, o powierzchni ok, 2 km², w przeszłości od strony zachodniej połączona była z lądem piaszczystą groblą. Obecnie wał ten znajduje się pod powierzchnią wody, której głębokość pozwala jednak na przedostanie się na wyspę pieszo (w latach 90. maksymalną głębokość w tym miejscu oceniano na 2,2 m). Akwen południowy jest węższy i co do zasady głębszy. Dno jeziora do głębokości 4–6 a niekiedy 10 m pokryte jest piaszczystymi i piaszczysto-żwirowymi osadami, także z warstwą iłów; poniżej wspomnianej granicy – sapropelem (glina mulasta). Zawartość materii organicznej w osadach dennych wynosi do 27%.
Sielawa znajduje się w dorzeczu Dźwiny, w zlewni rzeki Łukomki, ma charakter przepływowy. Zasilana jest przez pięć strumieni oraz dwie niewielkie rzeki, Rakitoukę (od wschodu) i Wysoką (od południa). Na zachodzie jezioro połączone jest 500-metrowym kanałem z jeziorem Chudawiec, na północy szeroką przetoką oddaje wody do jeziora Abida. Po wybudowaniu w 1965 roku małej elektrowni wodnej na rzece Juhna (rozpoczynającej swój bieg w jeziorze Abida i uchodzącej nieopodal do wypływającej z Jeziora Łukomskiego Łukomki) poziom lustra wody w Sielawie podniósł się o około 1 m.