Dalszy przyrost zjawisk rasistowskich odnotowano w połowie tej dekady, dodatkowo zwiększyła się częstotliwość ataków fizycznych.
W prowadzonej przez Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” „Brunatnej Księdze” – monitoringu przestępstw popełnionych przez neofaszystów i skrajną prawicę oraz incydentów na tle rasistowskim, ksenofobicznym i aktów dyskryminacji na terenie Polski odnotowano: w latach 1987–2008 ponad dwa i pół tysiąca takich zdarzeń, w latach 2009–2010 – ponad 400, a w latach 2011–2012 – ponad 600.
Ofiary Obcokrajowców odwiedzających Polskę częściej spotyka niechęć i ksenofobia niż rasizm, aczkolwiek definicja rasizmu nie jest jednoznaczna, a zjawiska te uznawane są za blisko powiązane i łatwe do pomylenia. Najbardziej wyeksponowani są ci, którzy wyglądają inaczej niż większość społeczności polskiej, na przykład Romowie, jak również ludzie o ciemnym kolorze skóry i dlatego najczęściej dotknięci rasizmem są ludzie o azjatyckim lub afrykańskim pochodzeniu. Kibice wielu polskich klubów piłkarskich nagminnie obrażają czarnoskórych piłkarzy.