Nigdy nie miał stałej pracy, utrzymywał się ze stypendiów i grantów badawczych oraz prac doraźnych jako korepetytor, nauczyciel, tłumacz akt sądowych, dozorca czy asystent naukowy przy projektach badawczych. Nigdy się nie ożenił i nie założył rodziny. Pod koniec życia żył w biedzie i zmarł w szpitalu dla biedaków w Petersburgu. Został pochowany w zbiorowym grobie ubogich w Parkali. Staraniem przyjaciół jego szczątki zostały przeniesiono na cmentarz Hietaniemi w Helsinkach, a na jego nagrobku umieszczono napis „Kullervo-runoston pelastajalle” (pol. „Zbawicielowi run Kullervo”).

Publikacje 200px|thumb|Dzwonnica z pomnikiem Europaeusa w Savitaipale, 1980 Poniższa lista podana jest za Suomen kansallisbiografia: Pieni runon-seppä eli kokous paraimmista Inkerinmaan puolelta kerätyistä runo-lauluista ynnä johdatuksia runon tekoon., 1847 Komparativ framställning af de finsk-ungerska språkens räkneord, till bevis för Ungrarnes stamförvandtskap med Finnarne, och den indogermaniska folkstammens urförvandtskap med den finsk-ungerska, 1853 Karjalan kevätkäköinen: runolaulukirja: parhaista Kalevalan ja Kantelettaren ja muutamista muista runolauluista kokoon pantu, 1854 Suomalaisten puustavein äännöskuvat ylös-ajatellunna D. E. D.