We wrześniu 2020 na Zalewie Wiślanym umieszczano stalowe ścianki Larsena, wyznaczające przyszły kształt nowej wyspy. W 2024 roku wyspa osiągnęła docelowy owalny kształt. Prowadzone są działania związane z umacnianiem brzegów i wypełnianiem ziemią z urobku. W połowie lipca 2025 Wyspa Estyjska była wypełniona w około 20 procentach.
Wyspa w kolejnych latach została zasiedlona przez ptaki (m.in. mewy śmieszki, mewy czarnogłowe, mewy srebrzyste, rybitwy rzeczne, sieweczki rzeczne, sieweczki obrożne, szablodzioby) i rośliny (m.in. komosę wielkolistną, lebiodę, dziewannę, nawłoć, starca, wierzbówkę, podbiał, gwiazdnicę, ostrożeń, psiankę), a także przez drobne zwierzęta lądowe (które dostały się na Wyspę wraz z urobkiem gruntu wydobywanego podczas budowy przekopu Mierzei, wśród nich gryzonie, żaby zielone, zaskrońce).
Toponimia Aby wybrać nazwę dla wyspy, minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej Marek Gróbarczyk ogłosił konkurs. Pierwszy etap konkursu zakładał nadsyłanie propozycji, spośród których komisja konkursowa wyłoniła 5 nazw (Estyjska, Rukwiel, Wodniczka, Bursztynowa i Brajana Chlebowskiego). Te z kolei poddano ogólnopolskiemu głosowaniu internetowemu. Głosowanie internetowe trwało od 7 do 20 września 2020 roku.