W trakcie służby został wyznaczony na stanowisko dowódcy klucza myśliwskiego, a następnie eskadry. W 1951 roku znalazł się w pierwszej grupie polskich pilotów przeszkolonych w lotach na samolotach odrzutowych. Wykazywał się wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, latał na samolotach Jak-17, Jak-23 i MiG-15. Od 1952 roku pełnił funkcję pomocnika dowódcy pułku ds. szkolenia i instruktora przeszkalającego pilotów na myśliwce MiG-15.
W styczniu 1954 roku został przeniesiony do Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych (ITWL), a w lipcu do WSK Mielec na stanowisko pilota doświadczalnego odpowiedzialnego za obloty samolotów Lim. W 1956 roku objął stanowisko szefa personelu latającego wytwórni. W czasie pracy wojskowego pilota doświadczalnego zajmował się oblatywaniem samolotów odrzutowych produkowanych i remontowanych w mieleckiej wytwórni. Poza lotami na odrzutowcach znajdował również czas na oblot prototypowych polskich konstrukcji, w 1957 roku brał udział w oblocie PZL S-4 Kania. W 1958 roku wykonywał loty doświadczalne na samolocie PZL M-2. W charakterze pilota doświadczalnego pracował do 1964 roku, kiedy to popadł w konflikt z dyrekcją zakładów w Mielcu.