Sławomir Strumiło (ur. 1946 w Słobódce k.Ostrowca) – polski biochemik, doktor habilitowany nauk biologicznych, profesor.
Życiorys W roku 1963 ukończył z wyróżnieniem szkołę średnią w Ostrowcu. W roku 1969 zdobył dyplom lekarza na Akademii Medycznej w Grodnie. Po studiach odbył zasadniczą służbę wojskową w Armii Radzieckiej przy granicy z Chinami w obwodzie Amurskim, następnie pracował jako lekarz w poradni medycyny sportowej w Grodnie. W roku 1971 podjął pracę badawczą w Instytucie Biochemii Akademii Nauk Białorusi. Obronił rozprawę doktorską pt. „Interakcje witamin B1 i PP w regulacji enzymów szlaku pentozofosforanowego przy różnych stanach hormonalnych” w Instytucie Eksperymentalnej i Klinicznej Medycyny w Wilnie (1975 r.). Habilitował się w roku 1986 na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. W latach 1988–1991 pracował na stanowisku kierownika Katedry Biochemii na Uniwersytecie Grodzieńskim. Brał udział w działalności Związku Polaków na Białorusi, był członkiem zarządu Polskiego Stowarzyszenia Kulturalno-oświatowego. W latach 1989–1991 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Pamięci Adama Mickiewicza.