Japok wodny, japok (Chironectes minimus) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae), jedyny przedstawiciel rodzaju japok (Chironectes) i jedyny torbacz o ziemno-wodnym trybie życia.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1780 roku niemiecki zoolog Eberhard August Wilhelm von Zimmermann, nadając mu nazwę Lutra minima. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „Gujana”; ograniczone przez Ángela Cabrerę w 1958 roku do Kajenny w Gujanie Francuskiej. Holotyp fizycznie nie istniał, Zimmermann oparł swoją diagnozę na wcześniejszym opisie zwierzęcia przez de Buffona. Jedyny przedstawiciel rodzaju japok (Chironectes), który zdefiniował w 1811 roku niemiecki zoolog Johann Karl Wilhelm Illiger.

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki, jednak brak znacznej zmienności genetycznej wśród geograficznych populacji japoków wodnych (choć dane morfometryczne czaszki wykazuje znaczną zmienność w całym jego rozmieszczeniu) sugeruje, że wyróżnianie podgatunków jest zbędne.