W 1860 roku kościół wyposażono w organy i ławki.
W 1864 roku przy kościele wybudowano pastorówkę, w 1880 roku spłonęła w pożarze, została jednak odbudowana. Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku do kościoła dobudowano wieżę oraz otoczono jego teren neogotyckim, metalowo-murowanym ogrodzeniem.
W 1914 roku podjęto decyzję o rozbudowaniu kościoła, projekt wybudowania nowej wieży oraz przebudowy wnętrza został sporządzony przez łódzkie przedsiębiorstwo Wende und Klause, koszt inwestycji wyceniono wówczas na 11 tysięcy rubli. Plany nie zostały zrealizowane przez wybuch I wojny światowej. Podczas wojny z kościoła zrabowano dzwony, nowe otrzymano dopiero w 1926 roku.
W 1928 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę przytułku dla starców przy parafii ewangelickiej. W tym samym roku budowa została ukończona, budynek został poświęcony przez biskupa Juliusza Bursche.
Z inicjatywy Jerzego Sachsa, pastora w latach 1951–1977, w kościele odsłonięto tablice pamiątkowe poświęcone biskupowi Juliuszowi Burschemu oraz pastorowi Leonowi Sachsowi. W 1984 roku budynek został poddany kapitalnemu remontowi.