Johannes Hendrikus Viljoen (ur. 11 stycznia 1904 w Hanoverze, zm. 3 września 1976 w Centurionie) – południowoafrykański lekkoatleta, mistrz Igrzysk Imperium Brytyjskiego, olimpijczyk.

Był wszechstronnym lekkoatletą. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie w biegu na 100 metrów (odpadł w ćwierćfinale), biegu na 110 metrów przez płotki (odpadł w półfinale), skoku w dal (odpadł w kwalifikacjach), trójskoku (odpadł w kwalifikacjach) i dziesięcioboju (nie ukończył).

Zwyciężył w skoku wzwyż (przed Colinem Gordonem z Gujany Brytyjskiej i Williamem Stargrattem z Kanady) oraz zdobył brązowy medal w skoku w dal (za Lenem Huttonem z Kanady i Reginaldem Revansem z Anglii) na igrzyskach Imperium Brytyjskiego w 1930 w Hamilton. Na tych samych igrzyskach zajął również 4. miejsce w biegu na 120 jardów przez płotki oraz startował bez powodzenia w biegach na 220 jardów i na 440 jardów przez płotki oraz w rzucie młotem. Na kolejnych igrzyskach Imperium Brytyjskiego w 1934 w Londynie nie ukończył biegu finałowego na 120 jardów przez płotki.