Biopsja gruczołu krokowego (biopsja prostaty, biopsja stercza) – zabieg diagnostyczny będący inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany przez lekarza patomorfologa.
W diagnostyce raka prostaty wykonywana jest biopsja gruboigłowa (igła 18G). Zwykle pod kontrolą USG pobierane jest za pomocą specjalnego pistoletu biopsyjnego 8-14 wycinków (bioptatów) z różnych części gruczołu krokowego.
Wskazania do wykonania biopsji Konieczność wykonania biopsji gruczołu krokowego (prostaty) zależy od poziomu swoistego antygenu sterczowego (PSA) i / lub podejrzanego wyniku badania per rectum (DRE) i / lub zmian uwidocznionych w badaniach obrazowych. Należy brać też pod uwagę wiek pacjenta i choroby współistniejące. Samo ograniczone podwyższenie PSA nie powinno powodować natychmiastowej biopsji. Poziom PSA należy zweryfikować po kilku tygodniach, w tym samym laboratorium, przy użyciu tego samego testu w standardowych warunkach, tj. nie po wytrysku i manipulacji przy prostacie oraz bez objawów infekcji dróg moczowych. Nie należy podejmować empirycznego stosowania antybiotyków u bezobjawowego pacjenta w celu obniżenia PSA.