Przebieg bitwy 4 lipca 1920 wojska Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego rozpoczęły natarcie. Pierwszego dnia bitwy nieprzyjaciel przełamał front 11 Dywizji Piechoty na prawym skrzydle polskiej 1 Armii gen. Gustawa Zygadłowicza i ruszył na Parafianowo. Dowódca armii wprowadził do walki odwodową 17 Dywizję Piechoty.
69 pułk piechoty, stacjonujący do tej pory w Michalach, otrzymał rozkaz odbicia Borowego. Idący w awangardzie III/69 pp maszerował przez Maźniowo – Bojary i Kolano i dotarł do linii kolejowej Połock – Parafianowo. Nasyp kolejowy na odcinku Ujście–Dajlidowo obsadzony był przez oddziały sowieckiej 33 Dywizji Strzelców. Energiczne natarcie polskiego pułku zaskoczyło przeciwnika i zmusiło do odwrotu. Kolejną linię obrony nieprzyjaciel zorganizował pod Borowem. Po ciężkich walkach pododdziały polskie zdobyły miejscowość. 5 lipca, wobec ogólnej sytuacji na froncie, pułk otrzymał rozkaz odwrotu i opuścił Borowe.
Bilans walk W bitwie pod Borowem 69 pułk piechoty mjr. Stanisława Thiela wziął do niewoli kilkudziesięciu jeńców i zdobył trzy ckm-y. Zwycięstwo pułk przypłacił stratą 3 zabitych i 18 rannych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920