Kaplica św. Andrzeja na zamku w Braniewie (niem. Andreaskapelle) – średniowieczna kaplica w wieży bramnej zamku biskupiego w Braniewie, wzniesiona w pierwszej połowie XIV wieku.
Czas powstania zamku oraz kaplicy Zamek w Braniewie zbudowano w pierwszej połowie XIV wieku w czasach biskupa Henryka I Fleminga (1279–1300). Pierwsza informacja źródłowa o zamku w Braniewie po jego lokalizacji w nowym miejscu (pierwszy gród zniszczyli Warmowie w czasie powstań pruskich) została zawarta w dokumencie z 1282 roku.
Kaplica św. Andrzeja w wieży bramnej była kontynuatorką wezwania pierwszego kościoła, istniejącego w Braniewie już przed 1249 rokiem. W 1260 roku biskup Anzelm erygował w Braniewie kapitułę, której patronem został św. Andrzej Apostoł. Kaplica zamkowa wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1313 roku. Nie ma jednak pewności, czy ta wzmianka dotyczyła oratorium we wieży bramnej, czy innego obiektu. Wnioskując na podstawie formy sklepienia oratorium historycy Marian Arszyński i Marian Kutzner datowali powstanie kaplicy na okres około 1320–1330.