Architekt projektujący kaplicę wykorzystał jedynie zaprogramowaną już w planie budynku oś wzdłużną, tak by na obu jej końcach umieścić najważniejsze elementy znaczeniowe: ołtarz i tron władcy. Tak więc oś wschód-zachód, na której założono przejazd bramny, w kondygnacji mieszczącej kaplicę została zarzucona na rzecz osi północ-południe, korzystniejszej dla zorganizowania przestrzeni niewielkiego oratorium. Tak więc wynikiem rozbudowy oraz połączenia dwóch funkcji wieży stało się dwoiste zorientowanie budowli.
Kaplicę nakrywało sklepienie gwiaździste czteroramienne, z wpisanymi krótkimi żebrami tworzącymi kształt krzyża greckiego. Żebra wspierały się na konsolach (wspornikach) osadzonych w narożnikach na poziomie ganku, mniej więcej w połowie wysokości wnętrza kaplicy. W najwyższym punkcie sklepienia – 7,5 metra nad posadzką kaplicy – znajdował się zwornik sklepienia. Sklepienie zawaliło się po pożarze zamku w 1945 roku i zostało zrekonstruowane w roku 1960.