Taka lokalizacja to nie tylko oryginalne rozwiązanie architektoniczne, ale mające też znaczący wydźwięk apotropaiczny i chroniący.

Zatem wszystkie trzy zastosowane tu tradycje architektoniczne – kaplicy podwójnej, wyniesienia kaplicy „ku górze” i umiejscowienie w połączeniu i na jednym poziomie z locum biskupim oraz umieszczenie jej w wieży nad wjazdem do zamku – służyły manifestowaniu treści związanych z symboliką władzy. Takie posadowienie kaplicy stanowi dosłowne przedłużenie pałacu – pałac zaś i jego mieszkańcy zaznają splendoru sakralizacji. Zwornikiem tych znaczeń było wezwanie świątyni – św. Andrzeja Apostoła. Kaplica zamkowa stawała się w ten sposób kontynuatorką pierwszego kościoła w Braniewie i na całej Warmii, posiadającego to właśnie wezwanie – gdyż św. Andrzej patronował warmińskiej kapitule od początku jej istnienia.