Na 12 planszach znalazły się portrety kobiet w różnym wieku, ich wskazówki dotyczące dbania o zdrowie oraz szczegółowe informacje na temat badań.
Harda Wenus (2011) Zrealizowany w 2011 wraz z Klaudią Winiarską cykl zdjęć Harda Wenus przedstawia kobiety duże, niemieszczące się w powszechnie przyjętym kanonie piękna. Celem artystek było pokazanie autentyzmu i dowartościowanie cielesności realnej, niepoddanej zabiegom sztucznego upiększenia. Akty zaprezentowane zostały w galeriach handlowych oraz w magazynie Newsweek w formie kampanii społecznej na rzecz samoakceptacji, zdobywając dużą popularność i wzbudzając szeroką dyskusję. Przez odnotowującego „sterczące brzuchy”, „obwisłe piersi”, „wałki”, „nogi jak kloce” oraz komentującego „wylewający się przez skórę tłuszcz” literaturoznawcę Krzysztofa Obremskiego akty te określone zostały mianem „(post)sarmackich”. Natomiast Edyta Zierkiewicz zwraca uwagę na zawarty w pracach opór wobec opresjonującego kobiece ciała konsumpcjonizmu oraz na transgresyjny wymiar zdjęć – przedstawienie wolnej od przymusu seksualności poza stereotypową atrakcyjnością. W innym tekście Obremski zauważył, że projekt ten wpisuje się w postulat „pisania ciałem” Hélène Cixous i ma wymiar emancypujący z opresji męskiego spojrzenia oraz „fallocentrycznej wyobraźni”.