– typ japońskich żywych torped przeznaczonych do ataków samobójczych.
We wnętrzu specjalnie przystosowanych torped umieszczano przedział dla sternika i wyposażano ją w niezbędną aparaturę nawigacyjną. Kaiteny były transportowane przez specjalnie przystosowane nawodne lub podwodne okręty-nosiciele.
Konstrukcja Wynalazcami kaitenów byli Sekio Nishina i Hiroshi Kuroki. Japońska marynarka zaaprobowała projekt w lutym 1944 roku. We wrześniu na wyspie Otsushima otwarto bazę do produkcji i testów. Cały projekt aż do końca wojny utrzymywano w ścisłej tajemnicy.
Opracowano pięć typów kaitenów – typy 1, 2, 3 i 4 bazowały na parogazowej torpedzie Typ 93, typ 10 opierał się na elektrycznej torpedzie Typ 92. Typy 2, 4 i 10 powstały tylko w niewielkich ilościach i nie zdążyły zostać wykorzystane w walkach, typ 3 być może nawet w ogóle nie zszedł z desek kreślarskich.
Kaiteny były zbyt duże, by umieścić je wewnątrz kadłuba okrętu podwodnego i wystrzeliwać przy użyciu wyrzutni torpedowych. Zamiast tego były umieszczane na pokładzie okrętu. Istniała specjalna śluza, poprzez którą pilot mógł wejść do torpedy nawet wtedy, gdy okręt-matka był zanurzony.