Wasilij Nikołajewicz Bancekin (ros. Василий Николаевич Банцекин, ur. 13 stycznia 1923 we wsi Łaszyno w powiecie jegorjewskim w guberni moskiewskiej, zm. w listopadzie 1943 w obwodzie homelskim) – radziecki żołnierz, czerwonoarmista, uczestnik wojny z Niemcami, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Od 1933 mieszkał z rodziną w Syzraniu, gdzie skończył 6 klas szkoły, po czym został uczniem ślusarza. 26 czerwca 1942 został powołany do Armii Czerwonej i wcielony do 380 zapasowego pułku piechoty. Od 28 lutego 1943 uczestniczył w walkach z Niemcami, walczył na Froncie Centralnym w składzie 109 gwardyjskiego pułku piechoty. Został członkiem WKP(b). Brał udział w operacji orłowskiej i czernihowsko-prypeckiej jako telefonista 109 gwardyjskiego pułku piechoty 37 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 19 Korpusu Piechoty 65 Armii. 27 marca 1943 przyznano mu Medal za Odwagę. Podczas walk pod Dmitrowskiem w obwodzie orłowskim 9 sierpnia 1943 w starciu z grupą niemieckich żołnierzy zabił osobiście podobno 9 wrogów. Następnego dnia ubezpieczał łączność telefoniczną między dowódcą kompanii a dowódcą batalionu podczas odpierania niemieckich kontrataków, przywracając łączność utraconą od nieprzyjacielskiego ognia.