Oprócz zapewnienia jak najlepszych warunków życia na emigracji József Antall odegrał szczególną rolę w organizowaniu polskiego szkolnictwa na Węgrzech. Z jego inicjatywy zebrano ogromną sumę pieniędzy na otwarcie, jedynego wówczas w Europie, polskiego gimnazjum w Balatonboglár (1939). Specjalnym ośrodkiem było otwarte w 1943 roku w Vác schronisko dla polskich sierot uchodźczych (węg. Lengyel Tiszti Árvák Otthona), w którym tak naprawdę ukrywano przez wywózką do obozów żydowskie dzieci. Schronisko było otoczone opieką organizacji zarówno polskich, jak i węgierskichI. Lagzi, Uchodźcy Polscy na Węgrzech w latach drugiej wojny światowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1980..
Kolejną kwestią dotyczącą uchodźców polskich było życie religijne, a przede wszystkim regularne odprawianie mszy świętych w obozach. Antall już we wrześniu zwrócił się do prymasa Jusztiniána Serédiego z prośbą o rozwiązanie tego problemu. Prymas razem ze swoim sekretarzem, ks. kanonikiem Miklósem Beresztóczy, biskupem-koadjutorem Zoltánem Meszlényim i nuncjuszem papieskim abp. Angelem Rottą, już na samym początku zaczęli regularnie odwiedzać obozy i celebrować tam msze święte. W mszach tych regularnie brał udział dr József Antall, Zdzisław Antoniewicz, Henryk Sławik, płk. , płk.