W czasie kampanii wrześniowej 1939 w 1 pułku piechoty „Obrony Pragi” pełnił funkcję kwatermistrza, uczestniczył w obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Stalagu IV B, Oflagu II B Arnswalde, od 15 maja 1942 do stycznia 1945 w Oflagu II D Gross-Born oraz Stalagu X B Sandbostel, gdzie doczekał wyzwolenia 29 kwietnia 1945. W 1946 w Adelheide k. Bremy na wniosek komisji historycznej dla obozów jeńców wojennych gen. dyw. Tadeusza Piskora przygotował sprawozdanie z działalności wyszkoleniowej w oflagach II B Arnswalde i II D Gross-Born.
13 września 1946, po powrocie do Polski, został zdemobilizowany i zaliczony do rezerwy. W latach 1946–1959 był poddany kontroli operacyjnej przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach w ramach sprawy agenturalnego rozpracowania o kryptonimie „Korpus”. Zmarł w 1980.
Był żonaty ze Stefanią z Boguckich (1895–1965), z którą miał syna Jana Stanisława (ur. 1928).