Mieczysław Drabik (ur. 31 grudnia 1892 w Warszawie, zm. 12 listopada 1939 w Zamościu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 31 grudnia 1892 w Warszawie jako syn Józefa. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Służył w 25 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 411. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 120. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym roku był przydzielony z macierzystego 11 pp do Baonu Szkolnego Piechoty Nr 5 w Niepołomicach.