Order Świętego Stanisława – prywatne odznaczenia nadawane przez kilka organizacji, których nadający i odznaczeni uważają swoje odznaczenia i siebie za kontynuatorów historycznego Orderu Świętego Stanisława.

Pierwszą próbą stworzenia nowego orderu św. Stanisława, stał się utworzony około 1950 we Włoszech Ordine di St.Stanislao, na którego czele miał stać książę Aleksandr Golicyn. Miał pięć klas, wygląd orderu stanisławowskiego (lecz na wstędze typu rosyjskiego z dwoma białymi paskami). Przetrwał do około 1970. Kawalerem zostawało się po uiszczeniu sowitych opłat.

W 1979 nieuznawany przez większość emigracji polskiej za Prezydenta Polski na wychodźstwie Juliusz Nowina-Sokolnicki wydał „dekret” z 9 czerwca 1979 r., przywracający Order św. Stanisława. Sam obwołał się jego VIII wielkim mistrzem, przedstawicielem w kraju miał być kanclerz kapituły. Sokolnicki używał tytułu VIII wielkiego mistrza orderu, bezpośrednio po carze Mikołaju II. W zależności od klasy orderu wymagał on od odznaczonej osoby uiszczenia opłaty w wysokości od 150 do 1000 dolarów. Juliusz Nowina-Sokolnicki kolejnym swoim „dekretem” z 15 września 1990 r. „wyłączył” order z listy polskich odznaczeń państwowych i przekształcił go w Niezależny Order Św.