Operacja hemi-Fontana – operacja serca, która stanowi jedną z dwóch metod operacyjnych tzw. II etapu leczenia rekonstrukcyjnego zespołu niedorozwoju lewej części serca metodą Norwooda. Drugą metodą jest wykonanie dwukierunkowego zespolenia GlennaJacek Kołcz, Janusz Skalski: Zespół niedorozwoju lewego serca — współczesne metody leczenia. Kardiologia Polska 2011; 69, 3: 275–280 ISSN 0022–9032;https://www.hlhs.pl/wp-content/uploads/HLHS_wsp_met_lecz.pdf.

Przed postępowaniem operacyjnym wykonywane jest cewnikowanie serca oraz badanie ultrasonograficzne serca w celu oceny funkcji pojedynczej komory serca i oporu naczyniowego w krążeniu płucnym. Operację hemi-Fontana wykonuje się w 4–6 miesiącu życia w krążeniu pozaustrojowym. Po wypreparowaniu żyły głównej górnej (VCS) i prawej gałęzi tętnicy płucnej przecina się VCS i zespala oba końce żyły koniec do boku z gałęzią prawej tętnicy płucnej. Połączenie między aortą i tętnicą płucną wykonane podczas I etapu rekonstrukcji (Operacja Norwooda) zostaje zamknięte przy pomocy metalowego klipsa. Wycina się koniec zespolony z tętnicą płucną i w tak przygotowane miejsce wszywa się górny koniec przeciętej VCS. Od strony prawego przedsionka zamyka się dopływ do VCS przez wszycie łaty, dzięki czemu krew z żyły głównej dolnej nie ma możliwości przepływu do płucAldo, R.