Leon Dąbrowski (ur. 30 maja 1887 w Kozienicach, zm. po 1933) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Pawła, oficera armii rosyjskiej i Marii z Kaczorowskich urodzony w Kozienicach, ówczesnym mieście powiatowym guberni radomskiej. Był szlachcicem i katolikiem.
W 1906, po ukończeniu nauki w , został przyjęty do w Moskwie. 16 czerwca 1908, po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 14 czerwca 1907 i wcielony do armii rosyjskiej, gdzie przydzielono go do 2 pułku strzelców w Płocku (później przeniesiony do Łodzi). W pułku pełnił służbę na stanowisku młodszego oficera, dowódcy oddziału wywiadowców i dowódcy karabinów maszynowych. Od 4 sierpnia 1910 dowodził oddziałem łączności pułku. 12 listopada 1911 awansował na porucznika ze starszeństwem z 14 czerwca tego roku.