Plotyn (gr. Plotinos; ur. 204/205 prawdopodobnie w Lykopolis w Egipcie, zm. 270 w Kampanii) – filozof starożytny, twórca systemu filozoficznego zwanego neoplatonizmem.
Życiorys O życiu filozofa wiadomo niewiele. Najważniejszym źródłem jest biografia filozofa spisana przez jego ucznia Porfiriusza, zawiera ona jednak skąpe informacje. Jedno ze źródeł o wątpliwej wiarygodności twierdzi, że Plotyn urodził się w Lykopolis. Młodość spędził w Aleksandrii, nie wiadomo jednak czy był Grekiem, czy też urodził się w zhellenizowanej rodzinie egipskiej. Na pewno należał do arystokracji, jego rodzina utrzymywała bliskie relacje z dworem cesarskim i elitami Rzymu. W 28 roku życia rozpoczął studia filozoficzne pod okiem Ammoniosa Sakkasa. Niewiele wiadomo na temat tożsamości Ammoniosa. W 242 roku Plotyn chciał udać się do Persji w ramach wyprawy wojennej organizowanej przez cesarza Gordiana, jego celem miało być poznanie filozofii perskiej i indyjskiej. Wyprawa wojenna spełzła jednak na niczym, cesarz został zamordowany w Mezopotamii i filozof musiał uciekać. Ok. 245 roku, przeniósł się do Rzymu, gdzie założył własną szkołę i mieszkał do śmierci. Porfiriusz podaje, że przez pierwsze 10 lat istnienia szkoły Plotyn wykładał jedynie poglądy Ammoniosa, następnie zaczął wykładać i spisywać swoją własną naukę.