bataliony amerykańskiego 8 pułku kawalerii mogły wycofać się tylko infiltrując chińskie linie w małych grupach, a także po drodze porzucając większość pojazdów i broni ciężkiej. Ocalali żołnierze amerykańscy i koreańscy dotarli do linii ONZ do 2 listopada.
Podczas gdy 1. i 2. batalion były silnie atakowane, 3. batalion amerykańskiego 8 pułku kawalerii pozostawał sam przez większą część nocy, lecz do godz. 3:00 kompanii komandosów z chińskiej 116 Dywizji udało się zinfiltrować stanowisko dowodzenia batalionu, korzystając z przebrania w mundury armii południowokoreańskiej. Następujący zaraz potem atak z zaskoczenia doprowadził do zniszczenia większość pojazdów batalionu i spowodował liczne straty wśród Amerykanów, z których większość nadal spała. Ostatecznie 3. batalion został wciśnięty na ostatnią linię obrony o głębokości zaledwie 180 m przez chiński 345 pułk 115 Dywizji. Amerykański 5 pułk kawalerii wielokrotnie próbował uratować 3. batalion, atakując 343-ty pułk na Bugle Hill, ale po poniesieniu 350 ofiar, Amerykanie zostali zmuszeni do wycofania się na rozkaz generała dywizji Hobarta Gaya, dowódcy 1 Dywizji Kawalerii. Uwięziony 3 batalion przetrwał wiele dni ciągłych ataków, a ocalałym żołnierzom udało się wyrwać poza pierścień okrążenia do 4 listopada. Pod koniec bitwy mniej niż 200 ocalałych z 3.