Zawiązek Sztabu Głównego (krypt. „Montownia”) – jedna ze struktur, które pozostały w Wielkiej Brytanii po likwidacji Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Struktura miała na celu przygotowanie warunków do odtworzenia Polskich Sił Zbrojnych w wypadku wybuchu III wojny światowej. Z Zawiązkiem byli związani m.in. gen. Tadeusz Bór-Komorowski, gen. Antoni Chruściel, gen. Stanisław Kopański.
Historia Do dziś nie udało się ustalić dokładnej daty jego powstania. Z materiałów źródłowych wynika, że funkcjonował już w 1947. Był to ściśle zakonspirowany organ, składający się z ok. 20 oficerów, podległy bezpośrednio gen. Andersowi i stanowiący swoistego rodzaju jego „osobisty sztab”. Zawiązek, działały wg reguł konspiracji, a jego istnienie okryte było ścisłą tajemnicą. Najważniejszą rolę w organizacji Zawiązku Sztabu Głównego pełnił Oddział Planowania (od 15 listopada 1952 jako Komitet Planowania) kierowany przez płk. dypl. Henryka Piątkowskiego. Składał się on z czterech stałych członków, podpułkowników dyplomowanych: Leona Bittnera, Zygmunta Jarskiego, Stanisława Jachnika i Ludwika Stankiewicza, którzy czuwali nad całością lub częścią zleconych prac.