W latach 1940. jego prace stały się modne w całej Australii, a Namatjirze poświęcono biografię i film, zaś reprodukcje jego prac były obecne w domach w całym kraju. Komercyjny sukces jego twórczości przyniósł Namatjirze pieniądze, które zainwestował on w duże gospodarstwo hodujące bydło, ale ostatecznie inwestycja nie doszła do skutku jako niewykonalna w wybranej lokalizacji. Wkrótce potem Namatjira próbował zbudować dom w Alice Springs, ale okazało się to niemożliwe z powodu przepisów ograniczających prawa Aborygenów. Szukając innych sposobów utrzymania rodziny, odkrył złoża miedzi w Areyonga Reserve, ale okazały się one komercyjnie bezużyteczne.
W latach 1950. organizowano kolejne ekspozycje jego prac. W 1954 r. Namatjira został w Canberze przedstawiony królowej Elżbiecie II, która była fanką jego twórczości. W 1957 r. otrzymał australijskie obywatelstwo, chociaż wszystkim pozostałym Aborygenom przyznano je dopiero 12 lat później. Jako obywatel zyskał prawo zakupu alkoholu i swobodnego wstępu do hoteli, a także w odróżnieniu od innych Aborygenów otrzymał prawo wyborcze i możliwość swobodnego wyboru miejsca zamieszkania. Namatjira zgodnie z plemiennym prawem dzielił się alkoholem z innymi Arandami, za co został aresztowany w 1958 r., gdy w społeczności doszło do morderstwa.