W latach 1936–1938 prowadził także seminarium dyplomowe i wyższe seminarium towaroznawcze – rok pracy badawczej.

W czasie II wojny światowej w Warszawie na tajnych kompletach prowadził wykłady i ćwiczenia z chemii na Uniwersytecie Ziem Zachodnich.

Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (od 1945), członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk (od 1958). W 1947 był współzałożycielem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukM.P. z 1948 r. nr 8 Ogłoszenia władz administracyjnych. Rejestr stowarzyszeń. Urząd Wojewódzki Poznański, s. 3..

W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia za całość pracy w zakresie chemii katalizatorów i reakcji kontaktowych.

Jedna z prac Alfonsa Krause, zatytułowana Aktywne związki żelazowe i miedziowe jako katalizatory nieorganiczne w reakcjach peroksydatywnego utleniania w świetle teoryji aktywowania tlenu i aktywowania wodoru została w 1978 roku przetłumaczona przez NASA i umieszczona w repozytorium zasobów sieciowych tej agencji.

W 1924 ożenił się z Niemką Martą Marcelą z Pommerów (1898–1987)Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa 1981, s. 378;